Even bijpraten

Het wordt weer eens tijd voor een berichtje. Waar zal ik beginnen?

Wij zijn net terug van een heerlijke vakantie naar Cuba. De eerste week een georganiseerde rondreis door West-Cuba, daarna een rustige week in een All-inclusive hotel aan het witte zandstrand in Valadero. Verschillende hoogtepunten waren in een oude chevrolet met cubaanse muziek s’avonds door Havanna rijden, een optreden van de Social Vista Bueno club in een gezellige kroeg, een RAMBO toer door schitterende valleien en watervallen, eten bij de locals en gezellig met Cubaanse mensen een praatje maken en rum drinken, een dansavond meemaken op een plein in Trinidad waarbij ik met een (vreemde) cubaan salsa heb gedanst, een sigarenfabriek bezocht, een rumstokerij gezien, echt hele mooie oude gebouwen bekeken, enz. enz. Dit was voor mij als toerist super en erg interessant, maar…………..er bestaat ook een hele andere kant. Heel veel arme mensen, hele armoedige huisjes, mensen die niet gemotiveerd zijn om iets te doen. Men zit voor zijn/haar huisje en wacht en wacht en wacht. Waarop??? Misschien zijn zij gelukkiger als ons omdat zij niet beter weten? Ik weet het niet. Wel was ik erg blij dat wij pennen, ballonnen, zeepjes enz. konden uitdelen. Als dank kregen wij veel lieve glimlachjes. Dat waren ONZE cadeautjes. De volgende keer foto’s van Cuba!!!

Nu hieronder een paar foto’s van spulletjes in ons huis. We gaan de donkere dagen weer tegemoet en dit geeft mij altijd een dubbel gevoel. Het besef hoe goed wij het hier hebben, maar tevens ook het besef dat dit voor veel mensen NIET het geval is. Feestdagen, zij behoren heel gezellig te zijn, maar is dat ook het geval voor iedereen? Het verdriet wat een ieder van ons heeft, is dat niet extra voelbaar in deze donkere periode van het jaar? Was het afgelopen jaar een jaar met veel mooie momenten of een jaar met veel verdrietige momenten? Hebben we nog onze gezondheid? Die gedachten heb ik altijd in deze periode en misschien juist hierdoor dat ik toch ook van deze dagen iets moois wil maken met veel lichtjes, goede gesprekken, gezelligheid, warmte en fijne momenten met de mensen die mij dierbaar zijn.

P.s. Afgelopen vrijdag is Anneke (de bekende fotograve) geweest om een fotoshoot van ons huis te maken. Ik hoop echt dat het lukt om deze geplaatst te krijgen in een mooi interieurblad. Dit is iets wat ik al lang heel graag wil.

Groetjes Monique

 

One thought on “Even bijpraten

  1. Annelies

    Hoi Monique Leuk om het reisverslag te lezen en de nieuw geplaatste foto’s te bekijken.
    Het ziet er weer geweldig uit.
    Groetjes

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *